Duchowość 1-2

(nie ma podanego jednego autora tekstu)
RUCH KLARETYNÓW ŚWIECKICH. RZYM 1994

ROZDZIAŁ III-Duchowość

1. Cechy naszej duchowości

Nasza duchowość jest szczodrą odpowiedzią jaką podejmujemy, pod działaniem Ducha Świętego, na konkretną drogę w podążaniu za Jezusem, która się wyraża w powołaniu i misji danej nam od Boga.

Nasze życie duchowe jest miejscem, w którym Boże wezwanie i nasza osobista odpowiedź na nie stają się jednym. Wyraża się to poprzez:
odnoszenie się do Błogosławieństw w naszym życiu;
w akcjach ewangelizacyjnych, które są zakorzenione w naszym życiem duchowym i nim karmione;
w naszym wyborze priorytetów i utwierdzonych wartości, które nadają wartość naszemu życiu i naszej służbie ewangelizacyjnej.

Duch Święty, który został wylany w serca nasze (por. Rz 5, 5), jest tym, który nas przynagla (przymusza) i energetyzuje (jak redbull – komentarz tłumacza:) nasze życie duchowe.

Życie według Ducha prowadzi do pełnego rozwoju ludzkiego oraz do doskonałej integracji wszystkich wymiarów osoby.

W naszym życiu duchowym wszystkie wymiary naszego istnienia mogą osiągnąć doskonałą jedność - nasze zaangażowanie w świat, nasze obowiązki i zadania, nasze działania, modlitwa i życie sakramentalne - jako niepodzielne wyrażenie całości, niepodzielny wyraz miłości jaką mamy do Boga i do istot ludzkich.

Posiadamy duchowość świecką, więc:
- wypełnianie codziennych zadań w wypełnianiu woli Boga jest dla nas miejscem spotkania z Bogiem i odkrywania Jego planów;
- żyjemy naszymi świeckimi zadaniami i trudnościami w celu przemieniania świata, w komunii z Chrystusem, przyodziani w moc Ducha;
- Eucharystia, modlitwa oraz inne przejawy naszej duchowości, są mocno kształtowane poprzez wydarzenia, problemy, trudności i nadzieje ludzi wśród których żyjemy i prowadzą nas do solidarności z nimi;
- nasz stan życia jak również życie zawodowe również charakteryzują naszą duchowość.

2. Wymiary duchowości

Nasze życie duchowe, jak życie duchowe Jezusa, ma dwa punkty odniesienia: Bóg i człowiek. Z tego powodu zawiera w sobie dwa podstawowe wymiary: mistyczny i wcielony (political). Oba są nierozerwalnie związane z jednym źródłem - miłością - i z jednym celem, którym jest Bóg i Jego Królestwo.

W wymiarze mistycznym, dzięki działaniu Ducha Świętego w nas, przyjmujemy Boga i Jego Królestwo jako najwyższą wartość w naszym życiu i żyjemy naśladując Chrystusa jako jedyną Drogę do Ojca oraz jako jedyny sposób na budowanie Królestwa.

Prowadzeni prze Ducha Świętego wypełniamy wcielony (political) aspekt naszej duchowości przez poświęcanie się chrześcijańskiej animacji rzeczywistości oraz przez działania na rzecz przemiany świata.

Ojciec, przez swą wolną decyzję by uczynić nas synami i córkami w Jego Synu i by posłać swojego Ducha Świętego do naszych serc, jest źródłem naszej duchowości. Jest również jej celem ponieważ, w mocy Ducha, staramy się - tak jak synowie i córki - kochać Go ponad wszystko, pokładać w Nim nasze zaufanie, radośnie przyjmować Jego wolę oraz w pełni poświęcać się wypełnianiu Jego planu zbawienia.

Jako synowie i córki staramy się naśladować Jego doskonałość, Jego miłość do wszystkich i Jego upodobanie do pokornych i ubogich. W ten sposób jesteśmy wyrazem miłości jaką Bóg ich kocha.

W chrzcie Ojciec jednoczy nas, za sprawą Ducha, z Synem i czyni nas żywymi członkami swego Ciała.

Wezwani przez Jezusa pragniemy wypełniać to wezwanie idąc radykalną drogą wymagań jakie On stawia swoim naśladowcom.

Od naszego aktywnego trwania w zjednoczeniu z Chrystusem zależy zarówno postęp w podążaniu ścieżkami Pana jak i wydajność naszego życia i naszych działań.
Z radością i w posłuszeństwie przeżywamy naszą komunię z Duchem Świętym, którą Jezus obiecał swoim uczniom i którego posłał w nasze serca, szczególnie podczas chrztu i bierzmowania.

Duch przynagla nas w naszym stopniowym upodabnianiu się do Chrystusa i w naszym naśladowaniu Jezusa; dodaje życia naszym modlitwom oraz liturgicznym i sakramentalnym praktykom; podtrzymuje nas w wypełnianiu naszej misji i w ewangelizowaniu innych.

W całościowym misterium Chrystusa, Przeżywamy matczyną tajemnicę Maryi zawsze pod kątem misyjności.

Z dziecięcą miłością kontemplujemy ją jako model naśladowcy Jezusa i współpracownika w Jego misji. Tak więc i dla nas, jak i dla Klareta, jej obecność w naszym życiu przypieczętowuje nasze życie apostolskie: formuje nas do misji, posyła nas, oraz - w swojej matczynej obecności - sprawia, że nasz trud ewangelizacyjny przynosi owoce.